രചന, സംവിധാനം, നിര്മ്മാണം: ജയരാജ്
ബോംബെയില് വൈകീട്ട് 6 മണിമുതല് അടുത്ത പത്ത് മിനിട്ടിനുള്ളില് ട്രെയിനുകളില് നടക്കുന്ന തുടര്ച്ചയായ ബോംബ് സ്ഫോടനങ്ങളില് നിന്ന് തുടങ്ങുകയും അന്നത്തെ ദിവസത്തിണ്റ്റെ തുടക്കത്തിലേയ്ക്ക് ഒരു തിരിച്ചുപോക്ക് നടത്തി അന്നത്തെ ദിവസത്തിലെ കുറേ ആളുകളുടെ ജീവിത സന്ദര്ഭങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് തിരിച്ചെതുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഈ ചിത്രത്തിണ്റ്റെ ശൈലി.
കേദാര്നാഥ് എന്ന പോലീസ് ഒാഫീസര് ചില സൂചനകളുടെ പേരില് സംശയാസ്പദമായവരെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന പരിപാടിയാണ് ഈ ദിവസം മുഴുവന് (ചിത്രത്തിലെ മുഴുവന് സമയവും).
ബാപ്പയുടെ ബാപ്പയെ ഹജ്ജിനയയ്ക്കാനായി അദ്ദേഹത്തിണ്റ്റെ ഒരു വര്ഷമായി മുടങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പെന്ഷന് ആനുകൂല്ല്യം നേടിയെടുക്കാനായി നടക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ. അന്നത്തെ ദിവസം ആ കാശ് കിട്ടിയാലേ ഹജ്ജിന് പോകാന് പറ്റൂ അത്രേ. ഇത് ശരിയാക്കിയിട്ട് ഹജ്ജിന് യാത്രയാക്കാന് വീട്ടിലേയ്ക്ക് ട്രെയിനില് പോകാന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണ് ഈ സ്ത്രീ.
ഒരു ഫ്ലാറ്റില് ജോലിക്കാരിയുടെ മേല്നോട്ടത്തില് തണ്റ്റെ പിറന്നാളിനുപോലും ഒതുങ്ങിയിരിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഒരു പയ്യന്. ഈ പയ്യണ്റ്റെ അച്ഛനും അമ്മയും വളരെ തിരക്കുള്ള ജോലിക്കാരാണ്. (മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവന് രക്ഷിക്കലാണ് സ്വന്തം വീട്ടിലെ കാര്യത്തേക്കാള് പ്രധാനം എന്ന് പറയുന്ന ഒരു ഡോക്ടറാണ് ഈ പയ്യണ്റ്റെ അച്ഛന്). ഈ പയ്യണ്റ്റെ അച്ചാച്ചന് ഒരു ഓള്ഡ് ഏജ് ഹോമില് താമസിക്കുന്നു. ഓര്മ്മ നില്ക്കാത്ത ഇദ്ദേഹത്തെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തിക്കാനുള്ള ശ്രമവുമായി ഈ പയ്യന് അന്നത്തെ ദിവസം ചിലവിടുന്നു. ഓള്ഡ് ഏജ് ഹോമില് നിന്ന് ചാടി ചെറുമകണ്റ്റെ അടുത്തെത്താനുള്ള പരിശ്രമവുമായി ഈ അച്ചാച്ചന് കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഇദ്ദേഹവും അന്നത്തെ ദിവസം ലോക്കല് ട്രെയിനില് കയറിവേണം ചെറുമകണ്റ്റെ അടുത്തെത്താന്.
ജീവിത കഷ്ടപ്പാടുകള്ക്കിടയിലും സംഗീതം ജീവിതമായി കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന് (ജയസൂര്യ), തണ്റ്റെ സ്വപ്ന സാക്ഷാത്കാരമായ എ.ഏര്.റഹ്മാണ്റ്റെ ഒാഡിഷനില് പങ്കെടുക്കാന് ചെന്നൈ പോകാനായി പുറപ്പെടുന്ന ദിവസം. ഈ ചെറുപ്പക്കാരണ്റ്റെ ഒരു റോങ്ങ് നമ്പര് ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ ആത്മഹത്യയില് നിന്ന് രക്ഷിക്കുകയും ഇവര് തമ്മില് ഫോണിലൂടെ ഒരു സ്നേഹബന്ധം ഉടലെടുക്കുകയും ഇവര് തമ്മില് കാണാന് തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതും ഈ ദിവസം തന്നെ.
പല കഥാപാത്രങ്ങളേയും അവരുടെ അന്നത്തെ ദിവസത്തിണ്റ്റെ പ്രത്യേകതകളേയും ബോംബെയിലെ ട്രെയിന് യാത്രയിലേയ്ക്ക് ഏകോപിപ്പിച്ച് കൊണ്ടുവരികയും അന്ന് നടക്കാന് പോകുന്ന അപകടത്തെ ചെറുക്കാനായി കേദാര്നാഥ് (മമ്മൂട്ടി) എന്ന പോലീസ് ഒാഫീസറുടെ നിരന്തരമായ ശ്രമങ്ങളുമാണ് ഈ ചിത്രത്തിണ്റ്റെ സാരാംശം.
ചിത്രം ആരംഭിച്ച് ഒരു അഞ്ച് മിനിട്ടിന് ശേഷം തുടങ്ങിയ ഇഴച്ചില് പ്രേക്ഷകരുടെ എല്ലാ ക്ഷമാശീലങ്ങളേയും വെല്ലുവിളിക്കുന്നതായിരുന്നു എന്ന് എടുത്തുപറയാതെ വയ്യ. പല കോണുകളില് നിന്ന് പല കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ഒരുമിപ്പിക്കാനായി ഇതിണ്റ്റെ സംവിധായകന് വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതെല്ലാം പ്രേക്ഷകരുടെ സംയമനശേഷിയെ ചോദ്യം ചെയ്യാനേ ഉപകരിച്ചിട്ടുള്ളൂ.
പല കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെയും ഹൃദയസ്പര്ശിയായ സന്ദര്ഭങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാന് ഇതിണ്റ്റെ സംവിധായകന് ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വളരെ കുറച്ച് (ഒന്നോ രണ്ടോ) സന്ദര്ഭങ്ങളിലേ അത് അല്പമെങ്കിലും വിജയത്തിലെത്തിയിട്ടുള്ളൂ എന്നത് ഈ ചിത്രത്തെ വല്ലാതെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു.
തണ്റ്റെ പേരക്കുട്ടിയെ കാണാനായി പരിശ്രമിക്കുന്ന വൃദ്ധനായ മുത്തച്ഛന് പ്രേക്ഷകഹൃദയത്തെ ചെറുതായൊന്ന് സ്പര്ശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില് അത് ആ അഭിനേതാവിണ്റ്റെ കഴിവും ഡബ്ബിംഗ് മികവും തന്നെയാണ്.
അതുപോലെ കേദാര്നാഥിണ്റ്റെ മകളായി അഭിനയിച്ച ബാലനടിയും അവസാന രംഗങ്ങളില് പ്രേക്ഷക മനസ്സിനെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്നു.
ഈ ചിത്രത്തിണ്റ്റെ അവസാനരംഗം മാത്രമാകുന്നു അല്പമെങ്കിലും പ്രേക്ഷകരുടെ ശ്രദ്ധയും താല്പര്യവും പിടിച്ചുപറ്റുന്നത്.
ഈ ചിത്രം മൊത്തം ഫോണ് സംഭാഷണങ്ങളുടെ ഒരു കളിയാണ്. ഫോണ് ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില് ഈ സിനിമ ഒരു ശതമാനം പോലും കാണിക്കാന് സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.
മണ്ടത്തരങ്ങള്ക്ക് യാതൊരു പഞ്ഞവും ഉണ്ടാകരുത് എന്ന വാശി ശ്രീ. ജയരാജിന് ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ജയസൂര്യ തണ്റ്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തിണ്റ്റെ വിളിക്കുന്ന കോള് വേറൊരു പെണ്കുട്ടിയുടെ മൊബൈയിലിലേയ്ക്ക് പോകുന്നത് വളരെ വിചിത്രമായി തോന്നി. കോണ്ടാക്റ്റ് ലിസ്റ്റില് സുഹൃത്തിണ്റ്റെ പേര് സൂക്ഷിക്കാന് ഈ പാവത്തിന് അറിയാത്തതിനാല് കാണാപാഠം പഠിച്ച് സ്ഥിരം വിളിക്കുകയാണെന്ന് വേണം കരുതാന്. അങ്ങനെയാണെങ്കില് അറിയാതെ ഒരു നമ്പറൊക്കെ തെറ്റി റോംഗ് നമ്പര് പോകാമല്ലോ... ക്ഷമിച്ചു...
വേണ്ടതില് അധികം വിദ്യാഭ്യാസവും സൌന്ദര്യവും സമ്പാദ്യവുമുള്ള ഒരു പെണ്കുട്ടി വെരുതേ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനൊരുങ്ങുന്നു. പ്രൊജക്റ്റ് പ്രെഷറിനോടൊപ്പം വിദേശത്ത് പോകാനുള്ള വീട്ടുകാരുടെ സമ്മര്ദ്ദവും കൂടിയായപ്പ്പോള് ആത്മഹത്യ ഏക ആശ്രയമായി തോന്നിയ പാവം പെണ്കുട്ടി.... ഈ പെണ്കുട്ടിയ്ക്കാണ് കെട്ടിടത്തിണ്റ്റെ മുകളില് നിന്ന് ചാടാന് നില്കുമ്പോള് റോംഗ് കോള് വരുന്നത്. അതോടെ ആത്മഹത്യയോട് വിരക്തിയായി, പാവം.... ആത്മഹത്യയെ വെറുക്കാന് മാത്രം ആ റോങ്ങ് കോളില് എന്തായിരുന്നു എന്ന് ആര്ക്കും മനസ്സിലായില്ല. ആത്മഹത്യ ഒരു നിമിഷത്തെ തോന്നലില് സംഭവിക്കാവുന്നതാണെന്നും മറ്റൊരു നിമിഷത്തില് അത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കാവുന്നതാണെന്നും ഡോക്ടര്മാര് നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളതിനാല് ഇതും ഒാ.കെ.
ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്ക്കൊക്കെ 'മറവി' ഒരു പൊതുസ്വഭാവമായി ചേര്ത്തിട്ടുണ്ട്. പെണ്കുട്ടി ഫോണ് ടാക്സിയില് വച്ച് മറക്കുന്നു, അപ്പൂപ്പന് അഡ്രസ്സ് കടയില് വച്ച് മറക്കുന്നു, ജയസൂര്യയുടെ സുഹൃത്ത് സ്റ്റുഡിയോ മാറിപ്പോയത് പറയാന് മറക്കുന്നു... ഇതെല്ലാം പ്രേക്ഷകരും മറക്കാനും പൊറുക്കാനും തയ്യാര്...
തീവ്രവാദിയെന്ന് സംശയിച്ച് പിടിച്ച ചെറുപ്പക്കാരനെ പുറത്ത് വിട്ട് നിമിഷങ്ങള്ക്കകം അയാള് വീണ്ടും ഫുള്ളി റീലോഡഡ്.... ഫോണും തോക്കും ബോംബും എല്ലാം റെഡി... ഇതും പ്രേക്ഷകര് കണ്ണടച്ചു.
പക്ഷേ, ത്രില്ലര് എന്ന് പറഞ്ഞ് പറ്റിച്ച് വലിച്ച് ഇഴച്ച് ഈ സിനിമയുടെ അവസാനം വരെ തീയ്യറ്ററില് ഇരുത്തിയതിന് പ്രേക്ഷകര് ശ്രീ. ജയരാജിനോട് പൊറുക്കില്ല. ഈ വലിച്ചിഴയ്ക്കലിന്നിടയില് സ്ക്രീനില് സെക്കണ്റ്റുകള് കഴിയുന്നത് കാണിക്കുന്നത് കണ്ടാല് തോന്നും പ്രേക്ഷകര് ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലയ്ക്കാറായി ടെന്ഷന് അടിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയാണെന്ന്.
എന്തായാലും ഇതിന്നിടയില് സംഗീതത്തിണ്റ്റെ അംശം ഒരല്പ്പം ആശ്വാസം നല്കി (ഈ ബോറടിയില് എന്ത് കിട്ടിയാലും പ്രേക്ഷകര് സ്വീകരിക്കുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി).
ത്രില്ലര് ആയാല് എങ്ങനെ വേണം എന്ന് സംവിധായകന് മുന് വിധിയുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. സമയം പോകുന്നത് (സെക്കണ്റ്റ് ആണെങ്കിലും) പ്രേക്ഷകര് മനസ്സിലാക്കണം, എന്നാലല്ലേ ത്രില് വരൂ... ബോറടിയില് ത്രില്ല് കണ്ടെത്തുന്നവര്ക്ക് ഈ ചിത്രം ഒരു അതിമനോഹരമായ അനുഭൂതിയായിരിക്കും. അല്ലാത്തവര്ക്ക് അവരവരുടെ ക്ഷമയുടെ തോത് നിശ്ചയിക്കുവാനുള്ള ഒരു അവസരവും.
11:01 AM
Moviee
സൂപ്പര് സ്റ്റാര് രജനീകാന്തിന്റെ കരിയറിലെ അവസാന ചിത്രമായിരിക്കും റാണയെന്ന് റിപ്പോര്ട്ടുകള്. രജനിയുടെ മരുമകന് ധനുഷ് ഒരുവാര്ത്താ ചാനലിന് നല്കിയ അഭിമുഖത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെടുത്തിയത്. കെഎസ് രവികുമാര് സംവിധാനത്തില് ദീപിക പദുകോണ് നായികയാവുന്ന റാണ രജനിയുടെ അവസാന ചിത്രമെന്ന വാര്ത്ത താരത്തിന്റെ ആരാധകര്ക്ക് ഷോ
